Pięć rzeczy. Tyle wystarczy, żeby dziecko weszło na pierwsze zajęcia na basenie i nie brakowało mu niczego. Sama lista jest taka sama na każdej pływalni — reszta tego tekstu dotyczy już naszych zajęć w Świnoujściu.
Czepek. Obowiązkowy na każdej pływalni, nie tylko u nas. Silikonowy trzyma się lepiej niż materiałowy, ale na start wystarczy dowolny.
Strój kąpielowy. Jednoczęściowy dla dziewczynek, kąpielówki przylegające dla chłopców. Szorty do kolan przeszkadzają w nauce pracy nóg.
Okularki. Dziecko, które nie musi mrużyć oczu, szybciej zanurza twarz. To jeden z tych drobiazgów, które robią realną różnicę na pierwszych zajęciach.
Ręcznik. Duży. Mały wystarcza do wytarcia, ale nie do owinięcia się po wyjściu z wody.
Klapki. Na drogę z szatni na halę i z powrotem. Na mokrej posadzce są kwestią bezpieczeństwa, nie wygody.
I to wszystko. Nie trzeba deski, makaronu ani żadnego sprzętu do nauki — to zapewniamy my.
Woda do picia. Na basenie pragnienie nie daje o sobie znać tak wyraźnie jak na sali, a dziecko i tak się odwadnia.
Coś do zjedzenia po zajęciach. Czterdzieści pięć minut w wodzie to dla dziecka spory wysiłek i głód potrafi przyjść nagle, jeszcze na parkingu.
Worek albo torba, którą dziecko samo otworzy i zamknie. Brzmi drobiazgowo, ale w szatni to jest różnica między „poradzę sobie" a „nie dam rady".
Podpisane rzeczy. Czepki i ręczniki wyglądają podobnie, a w szatni bywa tłoczno.
Przychodzimy wcześniej. Dziecko ma być gotowe do wejścia do wody pięć minut przed rozpoczęciem zajęć — przebrane, w czepku, po prysznicu. Spóźnienie nie przedłuża zajęć, więc te pięć minut to realna różnica w tym, ile dziecko z zajęć wyniesie.
Rodzic zwykle zostaje w holu — ale nie na pierwszych zajęciach najmłodszych. Dzieci do czwartego roku życia ćwiczą razem z rodzicem w wodzie, a pięcio- i sześciolatki na pierwszy raz też zwykle wchodzą z rodzicem, bo obecność bliskiej osoby pomaga im zaufać instruktorowi.
Później rodzic czeka w holu: na halę basenową wchodzą wtedy tylko dzieci i instruktorzy, ze względów bezpieczeństwa i higieny. Młodsze dzieci odprowadzamy do szatni i tam oddajemy po zajęciach. To nie jest zła wiadomość — dziecko, które ma rodzica w zasięgu wzroku, przez pół zajęć na niego zerka zamiast patrzeć na instruktora.
Prysznic przed wejściem do wody jest obowiązkowy. To nie formalność, tylko warunek utrzymania czystości wody dla wszystkich.
Nie trzeba kupować dziecku własnej deski, makaronu ani rękawków. Sprzęt do nauki zapewniamy i dobieramy go do ćwiczenia — na jednych zajęciach to samo dziecko może pracować z deską, przy ścianie i bez niczego.
Nie trzeba też kupować okularków za sto kilkadziesiąt złotych. Najdroższe nie sprawią, że dziecko przestanie się bać wody, a zgubić je równie łatwo jak tańsze.
Dziecko zwykle przechodzi przez pierwsze zajęcia lepiej, niż rodzic się spodziewa. Największym stresem jest szatnia, tłok i obcy dorosły, który mówi, co robić — a nie sama woda. Dlatego warto dać zapas czasu, żeby wszystko odbyło się bez pośpiechu.
Jeśli Twoje dziecko boi się wody, opisaliśmy osobno, jak wyglądają pierwsze zajęcia w takiej sytuacji. Krótka odpowiedź: to nie jest przypadek trudny, tylko typowy.
Poziomy, grupy i przebieg nauki opisaliśmy na stronie nauki pływania dla dzieci i młodzieży. Zapisy, płatności, raty, odwoływanie i odrabianie zajęć — w częstych pytaniach.
A jeśli szukasz miejsca dla swojego dziecka: zapisy prowadzimy tutaj.
Niezależnie od wieku, z WinKids odkryjesz radość z aktywności i sportu! Oferujemy zajęcia zarówno dla dzieci, jak i dorosłych, zapewniając wsparcie, bezpieczeństwo i niezapomniane doświadczenia
