Dorosły, który nie umie pływać. Nie jesteś jedyny

Najtrudniejszy jest telefon. Nie woda — telefon. Dorosły, który nie umie pływać, zwykle nie boi się basenu; boi się tego, że będzie musiał komuś powiedzieć, że nie umie. I że ktoś zobaczy.

Jeśli to brzmi znajomo: w Świnoujściu prowadzimy naukę pływania dla dorosłych i nie jesteś pierwszą osobą, która dzwoni z tym pytaniem.

To nie jest nic dziwnego

Powody bywają różne i prawie zawsze banalne. Ktoś nie miał w dzieciństwie basenu w okolicy. Ktoś raz wpadł do wody i nikt się tym nie zajął. Ktoś chodził na lekcje w szkole, ale nauczył się wyłącznie siedzieć na ławce.

Wspólne jest to, co dzieje się potem: przez dwadzieścia lat unika się sytuacji, w których trzeba by się przyznać. Wakacje nad morzem bez wchodzenia głębiej niż do kolan. Wymówka przy znajomych. Dziecko, które pyta, czy popływacie razem.

Jak to u nas wygląda

Zajęcia odbywają się na pływalni Uznam Arena przy ulicy Grodzkiej 5 i trwają 45 minut. Dorośli mają u nas własne cztery poziomy — od osoby, która nie położy się na wodzie, po taką, która pracuje nad techniką konkretnego stylu.

Grupa dla dorosłych ma swoją godzinę wieczorem, po tym, jak skończą się wszystkie zajęcia dla dzieci. To nie jest przypadek. Nauka pływania w wieku trzydziestu czy pięćdziesięciu lat jest trudniejsza nie dlatego, że ciało gorzej się uczy, tylko dlatego, że dorosły wstydzi się bardziej niż siedmiolatek.

Czego nie robimy

Nie wrzucamy nikogo do grupy, która jest dalej. Jeśli dzwonisz i mówisz, że zaczynasz od zera, nie dopiszemy Cię automatycznie do najbliższego wolnego miejsca — najpierw porozmawiamy o tym, co umiesz i czego się boisz, a potem powiemy, co możemy zaproponować. Czasem to będzie konkretna godzina w tym tygodniu, a czasem informacja, że trzeba poczekać na właściwą grupę.

Wiemy, że to mniej wygodne niż „proszę przyjść we wtorek". Ale dorosły, który trafi do grupy przerastającej go o dwa poziomy, przychodzi dwa razy i znika.

Pierwsze zajęcia nie są o pływaniu

Są o oddychaniu i o zaufaniu, że woda utrzyma. Zanurzenie twarzy, wypuszczenie powietrza, położenie się na plecach. To są te same rzeczy, od których zaczynają pięciolatki — z tą różnicą, że dorosły rozumie, dlaczego je robi, i zwykle przechodzi przez nie szybciej.

Największą przeszkodą nie jest sprawność. Jest nią odruch napinania się, gdy woda sięga twarzy. Rozluźniony człowiek unosi się sam; spięty tonie. Cała pierwsza część nauki polega na przekonaniu ciała, że może przestać walczyć.

Co zabrać

Czepek, strój, ręcznik i klapki. Okularki — jeśli czujesz, że będą Ci potrzebne; przy nauce zwykle pomagają, bo łatwiej otworzyć oczy pod wodą, gdy nic nie szczypie. I uśmiech.

Czy jest jeszcze miejsce

Dołączyć można także w trakcie semestru — pod warunkiem, że w grupie jest wolne miejsce, a Twój poziom pasuje do poziomu grupy. Te dwa warunki muszą się zgadzać naraz.

Najprościej zadzwonić pod 603 997 333 albo napisać przez formularz. Nie trzeba przy tym nic deklarować ani niczego się wstydzić — rozmowa jest po to, żeby ustalić punkt wyjścia.

Opis poziomów i przebiegu nauki znajdziesz na stronie pływania dla dorosłych, a sprawy organizacyjne — płatności, odwoływanie i odrabianie zajęć — w częstych pytaniach.