Trzy etapy

• Kraby — 3–6 miesięcy, 6–9 miesięcy, 9–12 miesięcy
• Rozgwiazdki — 12–16 miesięcy, 16–19 miesięcy, 19–24 miesiące
• Żółwiki — 2–2,5 roku, 2,5–3 lata, 3–4 lata

Podział na tak wąskie przedziały nie jest formalnością. Między dzieckiem czteromiesięcznym a rocznym jest w wodzie większa różnica niż między dziesięciolatkiem a nastolatkiem: jedno dopiero uczy się trzymać głowę, drugie chodzi po płyciźnie i samo sięga po zabawkę. Zajęcia wyglądają więc zupełnie inaczej, choć trwają tyle samo — trzydzieści minut — i w każdej grupie rodzic jest w wodzie razem z dzieckiem.

Gdzie trafia dziecko, które przychodzi pierwszy raz

Do grupy startowej na etapie Krabów — niezależnie od tego, czy ma cztery miesiące, czy jedenaście. Wszystkie cztery grupy mamy na pływalni Uznam Arena przy ulicy Grodzkiej 5 w Świnoujściu: Kraby i Żółwiki we wtorki, Rozgwiazdki w czwartki. Rozgwiazdek są dwie, podzielone rocznikiem — młodsze mają swój termin, starsze swój. Aktualne godziny są w systemie zapisów.

Co widać w systemie zapisów, a czego nie ma w tym wpisie

W Luppo przy nazwie etapu stoi jeszcze rocznik — zobaczycie tam na przykład „Rozgwiazdki 2024–2023". To ten sam etap, o którym piszemy wyżej, tylko z dopisanymi latami urodzenia, żeby odróżnić dwa terminy. Jeśli nie macie pewności, która pozycja jest dla Waszego dziecka, napiszcie — podpowiemy w jednym zdaniu.

Co się dzieje po czwartych urodzinach

Żółwiki to najstarsza grupa w tej części oferty. Dziecko zostaje w niej do czwartych urodzin, a potem przechodzi do pierwszej grupy pływania dzieci, dla czterolatków i pięciolatków. Nie trzeba wtedy zaczynać od nowa ani szukać innego miejsca: ta sama pływalnia, ta sama ścieżka, ci sami ludzie — zmienia się jedno, dziecko wchodzi do wody bez rodzica.

Dla wielu rodzin to właśnie ta zmiana jest powodem, żeby zacząć wcześnie: czterolatek, który zna tę halę od niemowlaka, nie musi oswajać się z niczym poza samodzielnością.

Czego nie obiecujemy

Nie obiecujemy, że roczne dziecko przepłynie długość basenu, i nie dzielimy etapów według umiejętności pływackich — te przychodzą później, w starszych grupach. Kraby, Rozgwiazdki i Żółwiki są podzielone wiekiem, bo w tym okresie o tym, co dziecko potrafi w wodzie, decyduje przede wszystkim to, co potrafi poza nią.

Jak zacząć

Napiszcie na info@winkids.pl — odpiszemy, w której grupie jest teraz miejsce. Jeśli zastanawiacie się, jak wyglądają pierwsze zajęcia, opisaliśmy je krok po kroku, a na pytania o chlor, uszy i katar odpowiadamy tutaj. Pozostałe pytania zebraliśmy na stronie częstych pytań.

The post Kraby, Rozgwiazdki, Żółwiki. Od kiedy z niemowlakiem na basen i co dalej first appeared on WinKids.

Krótko: zaczynamy od trzeciego miesiąca życia, a przygotowanie to kilka rzeczy do torby i kwadrans zapasu. A czy tak małe dziecko nauczy się pływać? Tak — na swój sposób. Dziecko, które chodzi na zajęcia od małego, czuje się w wodzie swobodnie i nie traktuje jej jak wyzwania; z czasem dochodzi do tego zanurzanie i nurkowanie. Styl i technika przychodzą później, w starszych grupach — ale to, co najtrudniejsze, czyli pewność w wodzie, dziecko ma wtedy już za sobą.

Dalej po kolei, co się dzieje przez te trzydzieści minut.

Przychodzicie kwadrans wcześniej

Pływalnia Miejska Uznam Arena przy ulicy Grodzkiej 5. Najlepiej być piętnaście–dwadzieścia minut przed zajęciami: wózek zostawia się w wyznaczonym miejscu, a przebranie siebie i dziecka trwa dłużej, niż się wydaje, zwłaszcza za pierwszym razem.

Przed wejściem na nieckę bierzecie wspólny prysznic. To nie formalność — to pierwszy moment, w którym dziecko styka się z wodą inną niż domowa, i dobrze, żeby stało się to na Waszych rękach, spokojnie.

Do wody wchodzicie razem

I to jest najważniejsze zdanie o pierwszych zajęciach: rodzic jest w wodzie przez cały czas, trzyma dziecko, a instruktorka jest obok. Nikt nie zabiera Wam dziecka z rąk na wejściu i nie stoicie na brzegu, patrząc.

Z czasem to się zmienia — i to jest dobry znak. Kiedy dziecko pozna instruktorkę i poczuje się pewnie w grupie, samo zaczyna przechodzić z rąk do rąk. Są ćwiczenia zbudowane dokładnie wokół tego. Dzieje się to jednak wtedy, kiedy dziecko jest gotowe, a nie wtedy, kiedy wypada według planu — i nigdy na pierwszej lekcji.

Pół godziny, w którym nic innego nie da się zrobić

Zajęcia trwają trzydzieści minut i przez większość tego czasu Wasza twarz jest kilkanaście centymetrów od twarzy dziecka. Ono coś robi — chlapie, piszczy, marszczy się, wyciąga rękę — a Wy odpowiadacie: spojrzeniem, słowem, mocniejszym chwytem. Potem ono odpowiada Wam.

Ta wymiana ma w nauce o rozwoju swoją nazwę: serve and return, podanie i odbiór. Centrum Rozwoju Dziecka na Uniwersytecie Harvarda opisuje ją jako jeden z fundamentów, na których buduje się połączenia w mózgu małego dziecka, a badanie Yu Chen, Natashy Cabrery i Stephanie M. Reich, opublikowane w 2023 roku w czasopiśmie „Infant Behavior and Development”, powiązało liczbę takich wymian w dziewiątym miesiącu życia z tym, jak dziecko mówi w osiemnastym i dwudziestym czwartym.

Nie twierdzimy, że robi to woda. Robi to rodzic — a woda jest po prostu miejscem, w którym trudno się rozproszyć. Nie ma telefonu, nie ma obiadu na kuchence, nie ma nikogo trzeciego. Jest dziecko na Waszych rękach i pół godziny, w którym nic innego nie da się zrobić.

Dlatego na każde miejsce przypada jedno dziecko z jednym rodzicem. Instruktorka widzi każdą parę i może podejść do konkretnej osoby, zamiast mówić do wszystkich naraz.

Co się dzieje na samej lekcji

Na pierwszych zajęciach nie uczymy jeszcze żadnych umiejętności. Chodzi o to, żeby dziecko poczuło wodę, a Wy nabrali pewności w trzymaniu go. Dalej dochodzi zabawa, przedmioty do łapania, ruch w wodzie, zmiany pozycji. Wszystko w tempie dziecka: jedno siedzi na rękach przez całą lekcję, inne po trzech tygodniach wyrywa się do piłki.

Co zabrać

Strój kąpielowy dla siebie, pieluszkę do pływania dla dziecka, klapki, ręczniki dla obojga, rzeczy do pielęgnacji i przekąskę. Nosidełko albo kojec, jeśli macie — bywa przydatne przy przebieraniu. Niczego nie trzeba kupować specjalnie na pierwsze zajęcia.

Czego potrzebujecie, a czego nie

Zaświadczenia od lekarza nie wymagamy — takiego przepisu nie ma. Zapisując dziecko, oświadczacie, że nie ma ono przeciwwskazań zdrowotnych do udziału w zajęciach. To Wy wiecie najlepiej, jak się ma Wasze dziecko; jeśli macie wątpliwości, warto skonsultować je z pediatrą, zanim przyjdziecie.

Prosimy tylko o jedno: powiedzcie instruktorce, jeśli dzieje się coś, o czym powinna wiedzieć — przed zajęciami albo kiedykolwiek później.

Kiedy i jak zacząć

Zajęcia odbywają się we wtorki i czwartki po południu, w czterech grupach, zależnie od wieku dziecka. Zaczynamy od trzeciego miesiąca życia.

Jeśli w grupie Waszego dziecka nie ma akurat wolnych miejsc, warto zapisać się na listę rezerwową. Małe dzieci rządzą się swoimi prawami, więc lista jest jedynym sposobem, żeby dowiedzieć się o wolnym miejscu pierwszym.

Pytania najlepiej wysłać na info@winkids.pl — odpowiadamy i, jeśli trzeba, oddzwaniamy.

The post Pierwsze zajęcia na basenie z niemowlakiem — co się dzieje przez te trzydzieści minut first appeared on WinKids.

Gdzie się zalogować

Panel dla rodziców znajduje się pod adresem winkids.lupposystem.com. Potrzebujesz dwóch rzeczy: adresu e-mail podanego przy zapisie i hasła. Jest też opcja „Zapamiętaj mnie", żeby nie logować się za każdym razem.

Ważna uwaga: to jest panel WinKids ze Świnoujścia. Z systemu Luppo korzysta wiele klubów w Polsce i każdy ma swój własny adres. Jeśli Twoje dziecko chodzi na zajęcia gdzie indziej, logowanie znajdziesz na stronie tamtego klubu — tutaj się nie zalogujesz.

Nie pamiętasz hasła

Na ekranie logowania kliknij „Zapominałeś hasła?" i podaj adres e-mail użyty przy rejestracji. Na skrzynkę przyjdzie link do ustawienia nowego hasła.

Dwie rzeczy, które warto wiedzieć: wiadomość potrafi dotrzeć dopiero po kilku minutach, a bywa, że ląduje w folderze Spam albo Oferty. Zajrzyj tam, zanim spróbujesz jeszcze raz.

Jeśli nie pamiętasz, który adres e-mail podałeś przy zapisie — napisz na info@winkids.pl albo wyślij SMS na 603 997 333. Sprawdzimy to i odpiszemy.

Co możesz zrobić po zalogowaniu

Sprawdzić grafik zajęć — kiedy i gdzie odbywają się najbliższe zajęcia Twojego dziecka.

Zgłosić nieobecność. Trzeba to zrobić najpóźniej cztery godziny przed zajęciami. Nieobecność zgłoszoną w terminie da się odrobić, ale o terminie decyduje kolejność zgłoszeń i wolne miejsce w grupie — nie każdą nieobecność da się odrobić.

Umówić odrabianie. Zaległe zajęcia odrabia się w ciągu 30 dni od daty zgłoszenia, w terminie, w którym jest wolne miejsce. O przydziale decyduje kolejność zgłoszeń, więc im wcześniej, tym większy wybór.

Jeśli przerwa w zajęciach jest dłuższa — na przykład z powodu choroby — czas na odrobienie ustalamy indywidualnie. Napisz do nas i podaj, kiedy dziecko było nieobecne — ustalimy, do kiedy można te zajęcia odrobić.

Jedna rada z doświadczenia: odrabiaj na bieżąco. Kto zbiera zaległości i przychodzi z nimi pod koniec semestru, ten zwykle nie ma już gdzie ich wcisnąć — wolne miejsca w grupach kończą się wcześniej niż semestr.

Sprawdzić historię zajęć i płatności — ile zajęć dziecko odbyło i jak wygląda stan rozliczeń. Opłatę za semestr można rozłożyć maksymalnie na trzy raty, bez dodatkowych kosztów.

Podpisać zgody i umowy elektronicznie — bez drukowania i przynoszenia papierów na basen.

Zobaczyć nadchodzące wydarzenia — obozy, półkolonie i zawody, razem z terminami.

Terminy zajęć bez logowania

Nie musisz mieć konta, żeby sprawdzić, co i kiedy prowadzimy. Na stronie panelu jest przycisk „Sprawdź terminy zajęć", dostępny dla wszystkich.

Nie masz jeszcze konta

Konto zakładasz sam — na ekranie logowania obok zakładki „Logowanie" jest zakładka „Rejestracja". Zapisy prowadzimy wyłącznie online, a wszystko zaczyna się na stronie zapisów. Po zapisie dostaniesz od nas e-mail z informacjami organizacyjnymi.

Coś nie działa? Napiszcie do nas na info@winkids.pl.

The post Logowanie do systemu zapisów WinKids (Luppo) first appeared on WinKids.

Przednia oś, która się skręca

W klasycznej deskorolce koła skręcają minimalnie, a żeby jechać, trzeba odpychać się nogą od ziemi. Surfskate ma specjalną przednią oś na ruchomym przegubie. Dzięki niej przód deski obraca się dużo mocniej i reaguje na każde przeniesienie ciężaru.

Skutek jest taki, że deska rozpędza się od samych ruchów ciała — wychylenia bioder i barków, falowania całą sylwetką. Nie odpycha się nogą. To ruch, który w sporcie nazywa się „pompowaniem", i jest dokładnie tym, co robi surfer na fali. Surfskate został zresztą wymyślony właśnie jako trening dla surferów na dni, kiedy nie ma fal.

Czego to uczy

• Równowagi dynamicznej — nie takiej, jak przy staniu na jednej nodze, tylko takiej, którą trzeba odzyskiwać w ruchu, dziesiątki razy na minutę.
• Pracy środka ciała. Napęd bierze się z bioder i tułowia, więc dziecko wzmacnia mięśnie, o których istnieniu nie wie.
• Koordynacji góra–dół. Ramiona muszą robić co innego niż nogi, a obie rzeczy naraz.
• Czucia ciała w przestrzeni — tego, co potem przekłada się na inne sporty na desce.

Prawdziwe miejsce tego sportu jest na zewnątrz

Nie ma co udawać: surfskate wymyślono do jazdy w terenie. Pumptracki, skateparki, gładki asfalt, łagodne zjazdy — tam ta deska pokazuje, po co powstała. Dziecko, które złapie pompowanie, przestaje potrzebować górki: rozpędza się samo, na płaskim, i zaczyna szukać miejsc, gdzie można pojechać szybciej i mocniej się wychylić.

Zdjęcie nad tekstem jest właśnie stamtąd — z pumptracku, nie z naszych zajęć. Pokazujemy je celowo, bo to jest cel, a nie punkt startu.

Ale zaczynamy w sali

Nasze zajęcia odbywają się w sali gimnastycznej i to jest decyzja, nie brak pomysłu. Trzy powody:

Podłoga jest równa i przewidywalna. Żadnego żwiru, dziury, liścia ani mokrej plamy. Na początku dziecko ma dość roboty z utrzymaniem się na desce — nie potrzebuje jeszcze czytać nawierzchni.

Nie ma ruchu. Ani samochodów, ani rowerów, ani starszych dzieciaków, które przejeżdżają pół metra obok. Instruktor widzi całą grupę naraz.

Pogoda nie przerywa semestru. Od października do kwietnia na dworze i tak nie da się regularnie jeździć, a nauka wymaga powtarzalności, nie trzech ładnych popołudni.

Kiedy dziecko umie już ruszyć, utrzymać kierunek i bezpiecznie zejść z deski, reszta dzieje się sama — na podwórku, na pumptracku, na wakacjach. My jesteśmy od tych pierwszych tygodni.

Bezpieczeństwo

Prędkości na sali są małe, bo pompowanie rozpędza wolniej niż odpychanie się nogą, a każdy jeździ w kasku i ochraniaczach — to u nas nie podlega dyskusji. Upadki się zdarzają, jak na każdych zajęciach ruchowych; na pierwszych lekcjach uczymy, jak z deski zejść, zanim nauczymy, jak na niej jechać.

Ochraniacze na kolana i nadgarstki widać też na zdjęciu z pumptracku. Poza salą są jeszcze ważniejsze — asfalt wybacza mniej niż parkiet.

Kiedy i gdzie

Zajęcia odbywają się w czwartki od 17:30 do 18:30 w sali gimnastycznej Szkoły Podstawowej nr 6, budynek B przy ulicy Kościuszki 11 w Świnoujściu. Lekcja trwa godzinę. Zapraszamy dzieci od siódmego roku życia.

Co zabrać

Sprzęt zapewniamy w całości: deskę, kask oraz ochraniacze na kolana i nadgarstki. Na pierwsze zajęcia nie trzeba kupować absolutnie niczego.

Potrzebne jest tylko obuwie na salę z białą podeszwą — taką, która nie zostawia śladów na parkiecie. To warunek korzystania z sali, nie nasz kaprys.

Dwie rzeczy warto dopowiedzieć. Własny kask polecamy ze względów higienicznych — nasze są czyste, ale swój jest swój. Natomiast własnej deski na start nie kupuj. Jest z tym tak samo jak z rakietami w tenisie: jeśli dziecko złapie bakcyla, chętnie doradzimy, co wybrać — ale dopiero wtedy, gdy będzie już wiadomo, że to na dłużej, a nie przed pierwszymi zajęciami.

Jak dołączyć

Dołączyć można także w trakcie semestru, jeśli w grupie jest wolne miejsce, a poziom dziecka pasuje do poziomu grupy. Te dwa warunki muszą być spełnione naraz.

Szczegóły znajdziesz na stronie zajęć surfskate, a najszybciej umówimy wszystko telefonicznie: 603 997 333.

The post Surfskate — co to jest i czym różni się od deskorolki first appeared on WinKids.

Tymczasem przez całe zajęcia stoi się na dnie kiedy zajęcia są w wodzie płytkiej lub ćwiczy się w specjalnych pasach wypornościowych kiedy odbywają się na wodzie głębokiej.

Co się tam dzieje

Aquafitness to trening na płytkiej wodzie, prowadzony przez instruktora z brzegu. Ćwiczy się w pozycji stojącej: chodzenie, wymachy, przysiady, praca ramion — czasem z makaronem albo hantlami piankowymi, które w wodzie stawiają opór zamiast ciążyć.

Ludzie szukają tego pod różnymi nazwami: aqua aerobik, gimnastyka w wodzie, ćwiczenia w basenie. To to samo.

Dlaczego woda, a nie sala

Dwa powody, oba fizyczne.

Woda odciąża stawy. Zanurzony do klatki piersiowej człowiek waży ułamek tego, co na lądzie. Kolana i kręgosłup nie dostają uderzeń, które dostają przy bieganiu czy skakaniu w sali. Dla kogoś po kontuzji albo z nadwagą to często jedyna forma ruchu, która nie boli następnego dnia.

Woda stawia opór w każdą stronę. Na siłowni ciężar działa w dół i mięsień pracuje tylko w jedną stronę ruchu. W wodzie opór jest przy każdym pchnięciu i przy każdym powrocie. Dlatego to samo ćwiczenie wykonane szybciej jest po prostu trudniejsze — każdy reguluje obciążenie tempem, nie sprzętem. Osoba wytrenowana i osoba, która wraca do ruchu po latach, mogą robić dokładnie ten sam ruch na tej samej lekcji, a każda z nich pracuje na swoim poziomie.

Gdzie i kiedy

Zajęcia AQUA MIX prowadzimy na pływalni Uznam Arena przy ulicy Grodzkiej 5 w Świnoujściu, w poniedziałki i środy o 20:00.

Niecka ma ruchome dno — płytę, którą podnosi się i opuszcza mechanicznie. Na aquafitness ustawiamy ją tak, żeby głębokość wynosiła od 120 do 140 centymetrów. To wysokość, przy której przeciętna osoba ma wodę mniej więcej do klatki piersiowej: wystarczająco głęboko, żeby odciążenie działało, i wystarczająco płytko, żeby pewnie stać.

Woda ma około 28 stopni.

Co zabrać

Strój kąpielowy, ręcznik, klapki pod prysznic. Czepek jest obowiązkowy na każdej pływalni, także wtedy, gdy nie zanurza się głowy. Cały sprzęt do ćwiczeń zapewniamy my — makarony, hantle piankowe i resztę. Nie trzeba niczego kupować ani przynosić.

Zapisy

Zapisy na aquafitness prowadzimy przez system rezerwacji — formularz jest na stronie zajęć. Rezerwuje się konkretny termin, a nie cały semestr.

Jedna uwaga organizacyjna: zajęcia odbywają się przy minimum siedmiu uczestnikach. Jeśli na dany termin zapisze się mniej osób, nie startujemy — dlatego warto rezerwować wcześniej, a nie w dniu zajęć.

Pytania najszybciej rozwiązuje telefon: 603 997 333, albo wiadomość na info@winkids.pl.

The post Aquafitness — co to właściwie jest i czy trzeba umieć pływać first appeared on WinKids.

Krótka odpowiedź: nie zmuszamy i nie zostawiamy Was z tym samych. Dłuższa jest poniżej.

Zakładamy z góry, że dziecko może nie chcieć

Przy najmłodszych nie wychodzimy z założenia, że skoro rodzic zapisał, to dziecko będzie chodzić. Jedno potrzebuje dwóch tygodni, żeby przestać patrzeć na wodę podejrzliwie. Drugie nie polubi basenu teraz i wróci za rok zupełnie gotowe. To nie jest awaria, tylko normalny rozkład.

Najtrudniej przewidzieć to u dzieci do czwartego roku życia. Bywa tak, że maluch chce, wchodzi do wody, a za tydzień nie chce — i nie ma z kim o tym dyskutować. U pięcio-, sześcio- i siedmiolatków też bywa różnie: czasem wystarczy jeden raz, żeby się przełamać, a czasem po prostu widać, że to nie ten moment.

Dlatego pierwsze dwa zajęcia w najmłodszych grupach traktujemy jako sprawdzenie — nie dla nas, tylko dla Was. To czas, żeby wiedzieć, czy to jest moment dla tego konkretnego dziecka.

A co z opłatą

Warunki płatności są w umowie i w systemie zapisów — tam znajdziecie to, co obowiązuje formalnie, razem z zasadami odwoływania i odrabiania zajęć.

Poza nimi jest jeszcze zwykły zdrowy rozsądek. Przy najmłodszych grupach nie zostawiamy rodzica z opłaconym semestrem i dzieckiem, które nie chce wejść do wody. Jeśli po pierwszych zajęciach widać wyraźny opór, odzywamy się sami i szukamy rozwiązania — czasem jest nim przerwa i powrót za rok. Zadzwońcie albo napiszcie, zanim zdążycie się tym zamartwić.

Dlaczego nie zmuszamy

Bo to nie działa. Dziecko przyprowadzone na siłę na szóste zajęcia nie uczy się pływać — uczy się, że basen to miejsce, w którym jest mu źle. Potem trzeba odkręcać nie brak umiejętności, tylko skojarzenie, a to trwa znacznie dłużej.

Zdarza się, że rodzic pyta wprost: czy nie lepiej przeczekać płacz, skoro inne dzieci wchodzą bez problemu. Nie lepiej. Dziecko, które czuje, że może powiedzieć „dziś nie", zwykle mówi „dziś tak" wcześniej, niż się tego spodziewamy.

Czasem najlepszą decyzją jest poczekać rok i sprawdzić ponownie. Dziecko, które w wieku czterech lat płakało na brzegu, w wieku pięciu potrafi wejść do wody bez słowa — i wtedy nauka idzie szybciej niż u rówieśników, których przez ten rok przymuszano.

Jak wyglądają pierwsze zajęcia pięciolatka

Zajęcia trwają 45 minut i odbywają się na pływalni Uznam Arena przy ulicy Grodzkiej 5. Pięciolatek trafia do grupy początkującej, gdzie pierwsze tygodnie są o oswajaniu z wodą, a nie o technice — zanurzaniu twarzy, wypuszczaniu powietrza, leżeniu na wodzie.

Na pierwsze zajęcia pięcio- i sześciolatki zwykle wchodzą do wody razem z rodzicem. Nie dlatego, że tak wypada, tylko dlatego, że na starcie większym wyzwaniem niż sama woda bywa obcy dorosły, który mówi, co robić. Gdy rodzic jest obok, zaufanie do instruktora buduje się szybciej — a potem już nie jest potrzebne i rodzic czeka w holu.

Co robimy, gdy dziecko płacze

Nie wyciągamy go z wody przy wszystkich i nie udajemy, że nic się nie dzieje. Schodzimy o jeden stopień niżej: z głębszej wody na płytszą, z zanurzania na chlapanie, z ćwiczenia na zabawę. Jeśli to nie pomaga, dziecko siada na brzegu i patrzy — i to też są zajęcia, bo oglądanie innych dzieci w wodzie robi więcej, niż się wydaje.

Jeśli płacz wraca za każdym razem, mówimy o tym rodzicowi wprost, zamiast czekać, aż sam zapyta.

Czego nie obiecujemy

Nie obiecujemy, że każde dziecko polubi basen w ciągu trzech zajęć. Część dzieci potrzebuje całego semestru, a część rzeczywiście wraca dopiero po roku i wtedy wchodzi do wody bez mrugnięcia.

Nie obiecujemy też, że powiemy Wam to, co chcecie usłyszeć. Jeśli widzimy, że dziecko nie jest gotowe, mówimy to — nawet jeśli oznacza to, że nie zapisze się teraz.

Jak to sprawdzić

Najprościej przyjść i zobaczyć. Grupy, poziomy i przebieg nauki opisaliśmy na stronie nauki pływania dla dzieci i młodzieży, a sprawy organizacyjne — płatności, odwoływanie i odrabianie zajęć — w częstych pytaniach.

Jeśli Wasze dziecko boi się wody, opisaliśmy osobno, co naprawdę dzieje się na pierwszych zajęciach.

The post Co, jeśli dziecko nie będzie chciało chodzić na basen? first appeared on WinKids.

Poniżej reszta rzeczy, które rodzice biorą za warunek wejścia, a które nim nie są.

Nie trzeba kupować sprzętu

Rakiety i piłki zapewniamy. To nie jest uprzejmość, tylko metoda: dziecko w pierwszych miesiącach zmienia rakietę razem ze wzrostem i z poziomem, a rakieta dobrana na wyrost uczy złych nawyków szybciej, niż trener zdąży je poprawić.

Kupienie własnej ma sens wtedy, gdy dziecko gra regularnie i wiadomo, jaki rozmiar jest dla niego właściwy. Wtedy chętnie doradzimy. Nie wcześniej.

Buty — jedyna rzecz, o którą trzeba zadbać samemu

Na halę zalecamy czyste buty sportowe z jasną, nierysującą podeszwą — taką, która nie zostawia czarnych śladów na korcie. To praktycznie jedyna rzecz po Waszej stronie. Zwykłe obuwie zmienne, w którym dziecko chodzi na WF, zwykle w zupełności wystarcza.

Buty do biegania nadają się gorzej, ale nie dlatego, że są „nie te". Są projektowane pod ruch do przodu, a tenis to głównie ruch na boki — w biegówkach stopa ucieka na zewnątrz przy zatrzymaniu. Na pierwsze miesiące to nie jest problem. Specjalistyczne buty tenisowe mają sens dopiero wtedy, gdy dziecko gra regularnie i samo zaczyna je zdzierać od strony bocznej.

Ważniejsze od marki: żeby buty były suche i czyste.

Nie trzeba mieć talentu ani doświadczenia

Uczymy według systemu Tenis10, przyjętego przez Międzynarodową Federację Tenisową i Polski Związek Tenisowy. Jego założenie jest proste: dziecko nie gra od razu w tenisa dorosłych. Piłki są wolniejsze, kort mniejszy, siatka niższa — wszystko dobrane tak, żeby odbicie było w zasięgu, a nie żeby dziecko przez pół roku goniło piłkę.

Pierwsze tygodnie to w dużej mierze koordynacja: złapać, odbić, zatrzymać się we właściwym miejscu. Dziecko, które nigdy nie trzymało rakiety, nie jest w tej grupie wyjątkiem — jest regułą.

Grupy są małe, i to nie przypadek

W grupie tenisowej jest maksymalnie czworo dzieci. Na korcie nie da się inaczej: przy ośmiorgu każde odbija co ósmą piłkę i przez resztę zajęć stoi. Czworo oznacza, że trener widzi każdy błąd w momencie, w którym się pojawia, a nie po trzech tygodniach utrwalania.

Grupy dzielimy według dwóch kryteriów naraz: poziomu i dopasowania wiekowego. Sam rocznik nie przesądza — dwoje dzieci w tym samym wieku może trafić do różnych grup i jest to normalne.

Nie trzeba czekać na lato

Zajęcia odbywają się w hali tenisowej OSiR przy ulicy Jana Matejki 17A, więc pogoda nie przerywa nauki. Trenujemy w środy i piątki, popołudniami, a pojedyncze zajęcia trwają 60 minut — o kwadrans dłużej niż nasze pływanie i gimnastyka.

Sekcję tenisową prowadzimy od 2024 roku.

Dorośli też grają

W piątki o 19:00 mamy grupę dla dorosłych. To nie jest zajęcie dla rodziców czekających na dziecko — to osobna grupa z własnym programem, też czteroosobowa. Jeśli odkładaliście tenis „na kiedyś", to jest ta godzina.

Jak zacząć

Czteroosobowe grupy mają swoją cenę: miejsc jest po prostu mało i bywa, że trzeba na nie poczekać. Dlatego najlepiej odezwać się wcześniej niż później — telefon 603 997 333 albo formularz na stronie. Powiemy, jak wygląda sytuacja w grupie na odpowiednim poziomie i zapiszemy na listę rezerwową, jeśli akurat nie ma wolnego miejsca. Z list rezerwowych naprawdę się wchodzi.

Opis sekcji i przebiegu nauki jest na stronie tenisa, sprawy organizacyjne — płatności, odwoływanie i odrabianie zajęć — w częstych pytaniach, a zapisy prowadzimy przez system zapisów.

The post Tenis od zera: czego dziecko naprawdę potrzebuje na start first appeared on WinKids.

Jeśli to brzmi znajomo: w Świnoujściu prowadzimy naukę pływania dla dorosłych i nie jesteś pierwszą osobą, która dzwoni z tym pytaniem.

To nie jest nic dziwnego

Powody bywają różne i prawie zawsze banalne. Ktoś nie miał w dzieciństwie basenu w okolicy. Ktoś raz wpadł do wody i nikt się tym nie zajął. Ktoś chodził na lekcje w szkole, ale nauczył się wyłącznie siedzieć na ławce.

Wspólne jest to, co dzieje się potem: przez dwadzieścia lat unika się sytuacji, w których trzeba by się przyznać. Wakacje nad morzem bez wchodzenia głębiej niż do kolan. Wymówka przy znajomych. Dziecko, które pyta, czy popływacie razem.

Jak to u nas wygląda

Zajęcia odbywają się na pływalni Uznam Arena przy ulicy Grodzkiej 5 i trwają 45 minut. Dorośli mają u nas własne cztery poziomy — od osoby, która nie położy się na wodzie, po taką, która pracuje nad techniką konkretnego stylu.

Zajęcia dla dorosłych odbywają się we wtorki wieczorem — w godzinach 19.00 i 20.00, a aktualne godziny znajdziesz w systemie zapisów. To nie jest przypadek. Nauka pływania w wieku trzydziestu czy pięćdziesięciu lat jest trudniejsza nie dlatego, że ciało gorzej się uczy, tylko dlatego, że dorosły wstydzi się bardziej niż siedmiolatek.

Czego nie robimy

Nie wrzucamy nikogo do grupy, która jest dalej. Jeśli dzwonisz i mówisz, że zaczynasz od zera, nie dopiszemy Cię automatycznie do najbliższego wolnego miejsca — najpierw porozmawiamy o tym, co umiesz i czego się boisz, a potem powiemy, co możemy zaproponować. Czasem to będzie konkretna godzina w tym tygodniu, a czasem informacja, że trzeba poczekać na właściwą grupę.

Wiemy, że to mniej wygodne niż „proszę przyjść we wtorek". Ale dorosły, który trafi do grupy przerastającej go o dwa poziomy, przychodzi dwa razy i znika.

Pierwsze zajęcia nie są o pływaniu

Są o oddychaniu i o zaufaniu, że woda utrzyma. Zanurzenie twarzy, wypuszczenie powietrza, położenie się na plecach. To są te same rzeczy, od których zaczynają pięciolatki — z tą różnicą, że dorosły rozumie, dlaczego je robi, i zwykle przechodzi przez nie szybciej.

Największą przeszkodą nie jest sprawność. Jest nią odruch napinania się, gdy woda sięga twarzy. Rozluźniony człowiek unosi się sam; spięty tonie. Cała pierwsza część nauki polega na przekonaniu ciała, że może przestać walczyć.

Co zabrać

Czepek, strój, ręcznik i klapki. Okularki — jeśli czujesz, że będą Ci potrzebne; przy nauce zwykle pomagają, bo łatwiej otworzyć oczy pod wodą, gdy nic nie szczypie. I uśmiech.

Czy jest jeszcze miejsce

Dołączyć można także w trakcie semestru — pod warunkiem, że w grupie jest wolne miejsce, a Twój poziom pasuje do poziomu grupy. Te dwa warunki muszą się zgadzać naraz.

Najprościej zadzwonić pod 603 997 333 albo napisać przez formularz. Nie trzeba przy tym nic deklarować ani niczego się wstydzić — rozmowa jest po to, żeby ustalić punkt wyjścia.

Opis poziomów i przebiegu nauki znajdziesz na stronie pływania dla dorosłych, a sprawy organizacyjne — płatności, odwoływanie i odrabianie zajęć — w częstych pytaniach.

The post Dorosły, który nie umie pływać. Nie jesteś jedyny first appeared on WinKids.

Od czego zaczyna się gimnastyka

Nie od rozciągania. Pierwsze tygodnie to nauka panowania nad własnym ciałem: przewrót w przód wykonany tak, żeby nie wylądować na karku, utrzymanie równowagi na jednej nodze przez kilka sekund, zeskok z przyrządu z lądowaniem na obu stopach naraz.

Brzmi skromnie, ale na tym stoi wszystko, co później wygląda efektownie. Dziecko, które nie umie bezpiecznie przewrócić się w przód, nie zrobi przerzutu bokiem — niezależnie od tego, jak bardzo jest rozciągnięte.

Elastyczność pracuje się w tle, przy każdych zajęciach, razem z siłą. Nie jest testem wstępnym.

Jak wyglądają pierwsze zajęcia

Zajęcia trwają 45 minut i mają stały rytm: rozgrzewka, część główna na macie i na przyrządach, wyciszenie. Dziecko, które przyszło pierwszy raz, przez większość tego czasu robi to samo co reszta grupy, tylko w łatwiejszej wersji.

W tym semestrze gimnastyka odbywa się w poniedziałki i piątki po południu. Aktualne godziny poszczególnych grup i wolne miejsca widać w systemie zapisów.

Warto być na sali pięć minut przed czasem, już przebranym. Spóźnienie nie przedłuża zajęć.

Czego dziecko potrzebuje na start

Stroju przylegającego do ciała — leginsy i koszulka albo body. Luźna bluza przy przewrocie zarzuca się na głowę i dziecko na moment traci orientację, więc to nie jest kwestia wyglądu, tylko bezpieczeństwa.

Do tego skarpetki antypoślizgowe, butelka wody i związane włosy, jeśli są długie. Maty i przyrządy są nasze — niczego nie trzeba dokupować.

Od pięciu lat, ale nie według rocznika

Zajęcia zaczynają się od piątego roku życia. O tym, do której grupy trafi dziecko, decyduje poziom, a nie data urodzenia: mamy grupy dla początkujących i dla dzieci, które ćwiczą od dawna.

Siedmiolatek, który nigdy nie był na gimnastyce, zaczyna razem z początkującymi i to jest zwyczajna droga, a nie opóźnienie. Większość dzieci zaczyna od zera.

Co z tego zostaje

Najbardziej praktyczna rzecz, jaką dziecko wynosi z gimnastyki, to kontrolowany upadek. Po kilkudziesięciu przewrotach na macie potknięcie na chodniku przestaje być zaskoczeniem — dziecko ma odruch, którego wcześniej nie miało. Nie znaczy to, że się nie przewróci ani nie stłucze.

Druga rzecz jest mniej widoczna: świadomość, gdzie w danej chwili są własne ręce i nogi. To przekłada się na każdy inny sport, który dziecko zacznie później — na pływanie, na tenis, na deskorolkę.

Czego nie obiecujemy

Nie obiecujemy, że gimnastyka naprawi wadę postawy. To nie są zajęcia lecznicze i nie zastępują fizjoterapii. Ćwiczenia wzmacniają mięśnie tułowia i uczą panowania nad ciałem — ale jeśli lekarz zdiagnozował u dziecka konkretny problem, to on mówi, co dziecku wolno, nie my.

Nie obiecujemy też, że dziecko polubi gimnastykę na pierwszych zajęciach. Sala pełna przyrządów i grupa nieznanych dzieci to dużo naraz. Zwykle widać dopiero po trzecim albo czwartym spotkaniu, czy to jest to.

Jak zacząć

Zajęcia odbywają się na sali gimnastycznej Uznam Arena przy ulicy Grodzkiej 5 w Świnoujściu — w tym samym budynku co pływalnia. Podział grup i przebieg zajęć opisaliśmy na stronie gimnastyki dla dzieci, a sprawy organizacyjne — płatności, odwoływanie i odrabianie zajęć — w częstych pytaniach.

Jeśli chcesz po prostu sprawdzić, czy to coś dla Twojego dziecka, zapisz je na zajęcia albo zadzwoń pod +48 603 997 333 i zapytaj, do której grupy pasuje.

The post Gimnastyka dla dzieci: od czego zacząć i dlaczego nie chodzi o szpagat first appeared on WinKids.

Lista

Czepek. Obowiązkowy na każdej pływalni, nie tylko u nas. Silikonowy trzyma się lepiej niż materiałowy, ale na start wystarczy dowolny.

Strój kąpielowy. Jednoczęściowy dla dziewczynek, kąpielówki przylegające dla chłopców. Szorty do kolan przeszkadzają w nauce pracy nóg.

Okularki. Dziecko, które nie musi mrużyć oczu, szybciej zanurza twarz. To jeden z tych drobiazgów, które robią realną różnicę na pierwszych zajęciach.

Ręcznik. Duży. Mały wystarcza do wytarcia, ale nie do owinięcia się po wyjściu z wody.

Klapki. Na drogę z szatni na halę i z powrotem. Na mokrej posadzce są kwestią bezpieczeństwa, nie wygody.

I to wszystko. Nie trzeba deski, makaronu ani żadnego sprzętu do nauki — to zapewniamy my.

Czego na liście nie ma, a bywa przydatne

Woda do picia. Na basenie pragnienie nie daje o sobie znać tak wyraźnie jak na sali, a dziecko i tak się odwadnia.

Coś do zjedzenia po zajęciach. Czterdzieści pięć minut w wodzie to dla dziecka spory wysiłek i głód potrafi przyjść nagle, jeszcze na parkingu.

Worek albo torba, którą dziecko samo otworzy i zamknie. Brzmi drobiazgowo, ale w szatni to jest różnica między „poradzę sobie" a „nie dam rady".

Podpisane rzeczy. Czepki i ręczniki wyglądają podobnie, a w szatni bywa tłoczno.

O czym rodzice dowiadują się dopiero na miejscu

Przychodzimy wcześniej. Dziecko ma być gotowe do wejścia do wody pięć minut przed rozpoczęciem zajęć — przebrane, w czepku, po prysznicu. Spóźnienie nie przedłuża zajęć, więc te pięć minut to realna różnica w tym, ile dziecko z zajęć wyniesie.

Rodzic zwykle zostaje w holu — ale nie na pierwszych zajęciach najmłodszych. Dzieci do czwartego roku życia ćwiczą razem z rodzicem w wodzie, a pięcio- i sześciolatki na pierwszy raz też zwykle wchodzą z rodzicem, bo obecność bliskiej osoby pomaga im zaufać instruktorowi.

Później rodzic czeka w holu: na halę basenową wchodzą wtedy tylko dzieci i instruktorzy, ze względów bezpieczeństwa i higieny. Młodsze dzieci odprowadzamy do szatni i tam oddajemy po zajęciach. To nie jest zła wiadomość — dziecko, które ma rodzica w zasięgu wzroku, przez pół zajęć na niego zerka zamiast patrzeć na instruktora.

Prysznic przed wejściem do wody jest obowiązkowy. To nie formalność, tylko warunek utrzymania czystości wody dla wszystkich.

Czego nie trzeba kupować

Nie trzeba kupować dziecku własnej deski, makaronu ani rękawków. Sprzęt do nauki zapewniamy i dobieramy go do ćwiczenia — na jednych zajęciach to samo dziecko może pracować z deską, przy ścianie i bez niczego.

Nie trzeba też kupować okularków za sto kilkadziesiąt złotych. Najdroższe nie sprawią, że dziecko przestanie się bać wody, a zgubić je równie łatwo jak tańsze.

Pierwszy raz bywa trudniejszy dla rodzica

Dziecko zwykle przechodzi przez pierwsze zajęcia lepiej, niż rodzic się spodziewa. Największym stresem jest szatnia, tłok i obcy dorosły, który mówi, co robić — a nie sama woda. Dlatego warto dać zapas czasu, żeby wszystko odbyło się bez pośpiechu.

Jeśli Twoje dziecko boi się wody, opisaliśmy osobno, jak wyglądają pierwsze zajęcia w takiej sytuacji. Krótka odpowiedź: to nie jest przypadek trudny, tylko typowy.

Gdzie sprawdzić resztę

Poziomy, grupy i przebieg nauki opisaliśmy na stronie nauki pływania dla dzieci i młodzieży. Zapisy, płatności, raty, odwoływanie i odrabianie zajęć — w częstych pytaniach.

A jeśli szukasz miejsca dla swojego dziecka: zapisy prowadzimy tutaj.

The post Co zabrać na pierwsze zajęcia na basenie first appeared on WinKids.